“Bu seni gittiğimiz yerlerde koruyacak,” dedi kadın, sesi titrek bir dua gibiydi. Ardından bir süre Kutan’ın gözlerinin içine baktı, sanki başka bir şey daha söylemek istiyor ama kelimelere dökmeye cesaret edemiyordu. Kutan taşı kavradı, sımsıkı tuttu. Sıcak taşın içinden bir uğultu duyduğunu sandı, bu derin ses eskilerden, Kutan’ın daha dünyada bile olmadığı günlerden akıp geliyordu.